Παρασκευή 27 Μαρτίου 2015

κείμενα που διαβάστηκαν σε εκδηλώσεις του Δοξάτου

  • Ο Επισκέπτης του Δοξάτου θαυμάζει την έξοχη αρχιτεκτονική με  επαύλεις που οικοδομούνται σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα , αλλά και τα ελληνικά αρχιτεκτονικά στοιχεία των φιλοπρόοδων Δοξατιανών. Τα μεγαλόπρεπα Εκπαιδευτήρια της εποχής του μητροπολίτη Χρυσοστόμου ερανικής προσφοράς των κατοίκων του Δοξάτου. Τα μεγάλα καπνομάγαζα της εποχής της μεγάλης ευημερίας με την καλλιέργεια και εμπορία του καπνού. Και τέλος τα δύο ηρώα, σύμβολα των ηρωικών αγώνων  των Δοξατιανών. Και φυσικά τον περικαλλή ναό με το ξυλόγλυπτο τέμπλο του προστάτη αγίου μας του στύλου της Ορθοδοξίας Αθανασίου του Μεγάλου. Στη μνήμη του οποίου διοργανώνεται λαμπρή πανήγυρη με ιπποδρομίες και πλούσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
  • Ο επισκέπτης ακόμη έχει τη δυνατότητα να ζήσει μερικές από τις στιγμές της νεότερης ιστορίας στο ισόγειο του Πνευματικού Κέντρου Δοξάτου, όπου λειτουργεί μόνιμη έκθεση  φωτογραφιών από τις μαρτυρικές στιγμές που βίωσε ο τόπος, αλλά και άλλα έξοχα δείγματα της αστικοποίησης και της οικονομικής ευρωστίας του τόπου από την καλλιέργεια και το εμπόριο του καπνού, την αρχιτεκτονική, τη διασκέδαση και τις ιπποδρομίες.   Ακόμη θα θαυμάσει τις πλούσιες συλλογές:
  • Σπανίων εκδόσεων Βιβλίων, έργων ζωγραφικής και μια πλούσια συλλογή λαογραφικού υλικού.
 
Αρχαιολογικά ευρήματα φανερώνουν:
  • Προϊστορικούς οικισμούς “Ντοξάτ-Τεπέ” πριν από 5.000-7.000 χρόνια.
  • Την παρουσία του “Θρηκίου έθνους” των Ηδωνών.
  • Ως Μακεδονική πόλη στην ευρύτερη περιοχή των Φιλίππων γνωρίζει ιδιαίτερη ανάπτυξη.
  • Αρχαίες επιγραφές, ελληνικές και λατινικές, φανερώνουν :
  •  Την ύπαρξη ρωμαϊκής κώμης με σχετική αυτονομία, ελληνικό τρόπο ζωής και σκέψης σε θέματα θρησκείας, Διονυσιακής λατρείας, αλλά και με γεωργικές ασχολίες και ιδιαίτερα την αμπελουργία και το εμπόριο κρασιού.
  • Στη συνέχεια μέσα από αναφορές σε κώδικες και βιβλία διακρίνουμε την παρουσία της κώμης στα Βυζαντινά και Οθωμανικά χρόνια.
·         Η ιστορία των πολιτιστικών συλλόγων και των άλλων ομίλων    ανάγεται στα 1870. Το 1874  ιδρύθηκε η πρώτη φιλεκπαιδευτική εταιρεία Δοξάτου
  • Αναγνωστήριο και βιβλιοπωλείο ελληνικών εκδόσεων ,Αρχαιολογική εταιρία
  • Φιλαρμονική με Μαντολινάτα και θεατρικοί όμιλοι .
  • Ο Ναός του Αγίου Αθανασίου (1867) με το πετρόκτιστο καμπαναριό και το ξυλόγλυπτο τέμπλο.
  • Αρρεναγωγείο και Παρθεναγωγείο με γυμναστήριο  
  • Και στα 1909 τα λαμπρά Εκπαιδευτήρια που οικοδομήθηκαν με τη συμβολή του μητροπολίτη Χρυσοστόμου .

Πολλές  επιγραφές βεβαιώνουν την ύπαρξη κώμης, που τα ερείπιά της πιθανόν να βρίσκονται κάτω από το σημερινό Δοξάτο ή γύρω στα χωράφια .
 Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας οι κάτοικοι της περιοχής συμμετέχουν στον απελευθερωτικό αγώνα . Οπλαρχηγοί και άλλοι εθελοντές θα προσφύγουν στο Νότο για να βοηθήσουν τους εκεί αδελφούς. Ως ανταπόδοση κατά τον ένοπλο Μακεδονικό Αγώνα (1904) θα προσέλθουν Κρητικοί και άλλοι για να ενισχύσουν το δίκαιο αγώνα των αδελφών της Μακεδονίας .
    Δοξατιανοί πρόκριτοι είναι ενταγμένοι στις μυστικές ομάδες και χρησιμοποιούν τα δώματα των όμορφων κατοικιών για κρυφές συναντήσεις και περίθαλψη τραυματιών. Στις ένοπλες ομάδες της περιοχής , όπως αυτής του καπετάν Τζάρα προσχωρούν Δοξατιανοί αγωνιστές..
Στους αγώνες αυτούς πιστός φίλος πάντα το άλογο και μαζί η επιδεξιότητα των Δοξατιανών στην ιππική τέχνη και στις ιπποδρομίες.
Στοιχείο της πολιτιστικής ζωής που χάνεται στα βάθη των αιώνων οι ιπποδρομίες. Κατάλοιπο ίσως του “Θράκα ιππέα” και του “φίλιππου πνεύματος” της ευρύτερης περιοχής . του Αρματωλού και του Κλέφτη της εποχής της Τουρκοκρατίας, συνεχίζοντας ως πιστός και αχώριστος φίλος του Δοξατιανού σε όλες τις αγροτικές ασχολίες, διατηρείται μέχρι σήμερα και αναβιώνει στις 2 Μάη στην πανήγυρη του Δοξάτου.
Βαλκανικοί πόλεμοι:1912-13
30 Ιουνίου 1913: Λίγο πριν την πολυπόθητη ελευθερία το πρώτο ολοκαύτωμα

Το πάθος των Δοξατινών για την ελευθερία, η εμμονή στην ελληνική γλώσσα και η νευραλγική τέλος θέση του Δοξάτου ως κέντρου ελέγχου της καλλιέργειας και της εμπορίας του καπνού, αποτελούν πιθανόν τις κυριότερες αιτίες για την πλήρη καταστροφή του τόπου λίγο πριν την εκπνοή της μακραίωνης τουρκοκρατίας.
Η καταστροφή του Δοξάτου απέτρεψε ή καθυστέρησε όσο χρειαζόταν για την επέμβαση του Ελληνικού στρατού και την επέκταση της δολοφονικής μανίας στην πόλη.
1916-1918
Στη διάρκεια του 1ου παγκοσμίου πολέμου οι Βούλγαροι εισβάλλουν πάλι στη γύρω περιοχή και οδηγούν τους άνδρες από 17- 50 στην ομηρία, για καταναγκαστικά έργα στη Βουλγαρία. Συγκινημένος ο Βενιζέλος από τα παθήματα του λαού της Αν. Μακεδονίας και υποκινημένος από τις συμμαχικές δυνάμεις προβαίνει στο κίνημα της Άμυνας και μπαίνει στον πόλεμο στο πλευρό της “Αντάτ”.
    Μετά τις τραγικές συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής και με τη συνθήκη της Λωζάνης θωρακίζεται πληθυσμιακά η περιοχή με ελληνικό στοιχείο μιας και δέχεται το μεγαλύτερο αριθμό των εργατικών, δημοκρατικών και δημιουργικών προσφύγων του Πόντου, της Α. Θράκης και της Μ. Ασίας.
    Οι φιλοπρόοδοι Δοξατιανοί εκφράζουν πάντα τα δημοκρατικά αισθήματα και στην περίοδο του κινήματος του 1935 από το Βενιζέλο βρίσκουν καταφύγιο εδώ οι ιδέες και οι άνθρωποι.
29 Σεπτεμβρίου 1941 από τις πρώτες ένοπλες εξεγέρσεις στην Ευρώπη κατά του Άξονα και εδώ οι Δοξατιανοί θα πληρώσουν βαρύ φόρο αίματος, με τη σφαγή 200 κατοίκων του Δοξάτου , ως αντίποινα.
Δεν ανταλλάσσει όμως κανείς τη ζωή του αρνούμενος την Ελληνικότητά του, δεν λιποτακτεί κανείς, επιλέγοντας συνειδητά την ελευθερία και την αξιοπρέπεια από τη δουλεία και την υποταγή σε τυραννικά φασιστικά καθεστώτα.
Σήμερα εμείς οι νέοι του Δοξάτου διατρανώνουμε σε κάθε μας εκδήλωση στο στίβο, στο χορό, στην καθημερινή μας ζωή τα ίδια ειρηνικά συναισθήματα, που μας κληροδότησαν οι παππούδες μας, βαριά παρακαταθήκη η θυσία τους.
Χρέος να  τη διαφυλάξουμε με:
Αγάπη , ελευθερία, αξιοπρέπεια και καταδίκη κάθε ολοκληρωτικής σκέψης.


Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2014

Σκέψεις



Το φιλόκαλον, το φιλοπρόοδον, το ευφορώτατον και φιλογενέστατον χωρίον μας Δοξάτο.
Τόπος αιματόβρεχτος, τόπος δακρύων, τόπος μαρτύρων και ηρώων, γιατί δεν υπήρξε καμιά ελληνική γωνιά , να έχει δεχτεί, δύο ολοκαυτώματα, δύο ομηρίες , δύο καταστροφές, σφαγές και εμπρησμούς και τρεις συνολικά εισβολές  μέσα σε τρεις δεκαετίες.
Αιτία
Όχι απλά η στρατηγική θέση επί αμαξιτής οδού μεταξύ Δράμας και Καβάλας, αλλά και το πάθος των Δοξατιανών για την ελευθερία. Η συμμετοχή τους στον Μακεδονικό Αγώνα, η εμμονή τους στην ελληνική γλώσσα και Παιδεία, στην  ελληνική Ορθοδοξία, ο πλούτος και η ευμάρεια, ως κέντρο ελέγχου της καλλιέργειας, της επεξεργασίας και του εμπορίου του καπνού.
Αποδίδουν τιμές όλα αυτά τα χρόνια στο Δοξάτο :
 Ο πρώτος πολίτης της χώρας. Η Ανωτέρα Σχολή Πολέμου και η σχολή Ευελπίδων, Σχολεία και Πανεπιστήμια με καθηγητές και φοιτητές του εξωτερικού (Unesco).  Δήμαρχοι του εξωτερικού και άλλων μαρτυρικών πόλεων της Ελλάδας, ο Υπουργός Άμυνας.
Με μήνυμα γραπτό χαιρετά ο Παναγιώτατος  Πατριάρχης τους κατοίκους του Δοξάτου, αποδίδοντας τιμές στην ηρωική θυσία και τη λαμπρή ιστορία τους.Αλλά κυρίως ο θαυμασμός των απλών ανθρώπων και των μικρών μαθητών των σχολείων που επισκέπτονται και τιμούν συχνά τον όμορφο τόπο μας.
Μαθητές, ΚΑΠΗ, εκπαιδευτικοί, φίλοι του Δοξάτου, ξεναγούνται στην ιστο-
ρία και διοργανώνονται σεμινάρια για την τοπική ιστορία στον πιο κατάλλη-
λο τόπο με φόντο τις φωτογραφικές συλλογές της ιστορίας του Δοξάτου.
Μια «πορεία στο χρόνο» εκφράζει ο Πολιτιστικός Σύλλογος του Δοξάτου
με τις φωτογραφίες των Δοξατιανών στις καθημερινές
στιγμές, στα πανηγύρια, στο σχολείο, στη θρησκευτική ζωή, στα
καπνά, αλλά και στην ομηρία στην κατοχή και στην Αντίσταση, στην οικονο-
μία, στη διασκέδαση, στο γάμο, στις ιπποδρομίες
• Αφιέρωμα και στην εκπαίδευση και στους δασκάλους του Δημοτικού Σχο-
λείου, αλλά και στο Λύκειο του Δοξάτου , ως κομμάτι της ιστορίας του τόπου.
• Συναυλίες, εκθέσεις, εκδόσεις και η δεκαπενταετής πορεία της εφημερίδας που
εκδίδει το ΔΣ του Συλλόγου.
Σήμερα κόντρα στο ρεύμα των καιρών, που τείνει να αποκόψει τον άνθρωπο από τις ρίζες του, υπάρχουν άνθρωποι που αφιερώνουν ατέλειωτες ώρες από τον ελεύθερο χρόνο τους στη διάσωση και διάδοση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, δίνοντας μάχη με τη λήθη και την κοινωνική αδιαφορία και φροντίζοντας να μεταλαμπαδεύσουν την αγάπη τους αυτή στις νεότερες γενιές. Εμείς ως νεότεροι κάτοικοι του Δοξάτου οφείλουμε ν διαφυλάξουμε τη βαριά αυτή παρακαταθήκη των ηρωικών αγώνων των παππούδων μας,  ως βαριά κληρονομιά, αλλά και την αγάπη για τον πολιτισμό και την παράδοση.

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014

αγιασμός στο ΓΕΛ Δοξάτου- Έναρξη Σχολικής Ζωής

Σχολεία με ποιότητα που την ξεχωρίζει κανείς  από το ποιοτικό έργο της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Τον καθημερινό αγώνα μαθητών , εκπαιδευτικών και γονιών για την κατάκτηση του ονείρου, για τη γνώση, τη μόρφωση και την καλλιέργεια. Εκπονούνται από τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς των σχολείων μας projects, προγράμματα που μας ξαφνιάζουν ευχάριστα. Δημιουργική έρευνα στα σχολεία, προτάσεις για νέους τομείς στο χώρο της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Ιδιαίτερη φροντίδα και αγάπη για τους νέους μαθητές των σχολείων.
Ποιότητα που φαίνεται απλά και από τα αποτελέσματα των πανελληνίων, τη συμμετοχή των νέων ερευνητών σε τμήματα θερινών Πανεπιστημίων και τη συμμετοχή στα προγράμματα του εξωτερικού.
Ευχές για γόνιμη εποικοδομητική σχολική χρονιά!