Γεωργίου Δαλαλά-Προσωπικά βιώματα από την κατοχή και τον εμφύλιο -Φτελιά 1996

ιστορία....

στιγμές

πανηγυρικός ημέρας!

Κάλβος (τά ἡφαίστεια)
Ω Έλληνες, ω θείαι

ψυχαί, που εις τους μεγάλουςκινδύνους φανερώνετεακάμαντον ενέργειαν125και υψηλήν φύσιν!Πώς, πώς της ταλαιπώρου

πατρίδος δεν πασχίζετενα σώσητε τον στέφανοναπό τα χέρια ανόσια135ληστών τοσούτων;

 Όταν κρίνεται ἡ ελευθερία και ἡ αξιοπρέπεια του ανθρώπου φανερώνονται τα υψηλά!

Σήμερα, αν και υπονομεύεται ἡ εθνική μας ανεξαρτησία, περιορίζεται ἡ λαϊκή κυριαρχία και δοκιμάζεται ἡ αξιοπρέπεια μας, αρνούμαστε να πάρουμε θέση.  Έλειψαν οι συνεπείς πράξεις, περιφρονήθηκε το ήθος τής εντιμότητας και  μας εγκατέλειψαν ἡ γενναιότητα και ἡ πίστη.

Όταν κλονίζεται όμως ἡ Πατρίδα, ευθύνη έχουμε όλοι. Όταν απογοητεύονται οἱ νέοι μας, οφείλουμε νά αγωνιστούμε γιά νά ξαναρθεί ἡ ἐλπίδα.

ποιά είναι τα εφόδια μας σήμερα;

Αντλούμε σήμερα κουράγιο και δύναμη από τις οριακές στιγμές του Έθνους. Τους μεγάλους αγώνες , όπως αυτή της εθνικής Παλιγγενεσίας! Της ευ-αγγελίας: το χαρμόσυνο άγγελμα για ραγιάδες και χριστιανούς, της Ανάστασης και της λύτρωσης!

Αμέσως μετά την άλωση της Πόλης ξεκινά ο αγώνας ενάντια στον κατακτητή, εκμεταλλευόμενοι τα προνόμια που παραχωρήθηκαν στο Πατριαρχείο, (προφανώς για εσωτερική φθορά και μόνο). Αγώνας διατήρησης της ταυτότητας, που είχε ήδη κινδυνέψει από  Φράγκους, κ.α. και το είχε βιώσει η ρωμιοσύνη.

Στον αγώνα αυτό είχαν όμως μια σιγουριά, εξαιτίας της υπεροχής του ελληνικού πολιτισμού. Αλλά και η βιαιότητα από την πλευρά των κατακτητών  (με παιδομάζωμα, κλείσιμο εκκλησιών και σχολείων), χαλύβδωσε τις συνειδήσεις των Ελλήνων και το αγωνιστικό τους φρόνημα.

-Η παράδοση, η λατρεία και οι γιορτές με τα τραγούδια και τα μοιρολόγια και τους θρύλους για τον μαρμαρωμένο βασιλιά, τα σχολεία ανοικτά ή κρυφά  κράτησαν  τον Ελληνισμό και τη χριστιανοσύνη, απέναντι στον αλλόθρησκο και τον κατακτητή. ῾Η ᾿Εκκλησία μέ τήν πίστη καί τήν ενοριακή ζωή. Οἱ κοινότητες μέ τή σχετική αυτονομία τους καί τό αλληλέγγυο.

-Μια νέα αστική τάξη εμπόρων και καραβοκύρηδων που με την άνεση και την οικονομία είχαν και τη δυνατότητα να ταξιδέψουν και αρκετοί να γίνουν αργότερα Δάσκαλοι του Γένους και πολεμιστές.

-Αλλά και η φύση της Ελλάδας με τα κακοτράχαλα βουνά διευκολύνει τη δημιουργία ένοπλων σωμάτων που ζούσαν ελεύθερα και άρχισαν έναν αγώνα. Οἱ αγωνιστές τῶν βουνών, οἱ Κλέφτες, μέ τό ηρωικό τους πνεύμα και οι Αρματολοί.

-Οι Έλληνες της διασποράς με μόρφωση και πλούτο και διάδοση της ελληνικής σκέψης και ιστορίας. Φαναριώτες αναλαμβάνουν θέσεις ηγετικές στις γύρω χώρες, στηρίζοντας τη διάδοση του ελληνικού πνεύματος.

-«ως πότε, λέει σέ προσευχή του ὁ ᾿Ηλίας Μηνιάτης, το τρισάθλιον Γένος των ῾Ελλήνων έχει νά ευρίσκεται στα δεσμά μιᾶς ανυπόφερτου δουλείας»;
-Ελληνική παιδεία καί γλώσσα ετοιμάζουν τή νέα γενιά γιά τόν ἀγῶνα τῆς απελευθέρωσης, σφυρηλατώντας ἀκμαία εθνική συνείδηση, που να εκφράζεται μέ την ορθόδοξη πίστη καί μαρτυρία, γιατί πολλές φορές μόνο η πίστη διαφοροποιούσε τον Έλληνα ραγιά από τον κατακτητή. Ονόματα τοῦ ῾Αγίου Νικόδημου τοῦ ῾Αγιορείτου, τοῦ ῾Αγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τοῦ Δ. Καταρτζῆ (Φωτιάδη), τοῦ Ρήγα Βελεστινλῆ, τοῦ ᾿Ανωνύμου τοῦ ῞Ελληνα, τοῦ Κοραῆ καί τοῦ ᾿Αλέξανδρου ῾Υψηλάντη, πού μαζί μέ δεκάδες καί εκατοντάδες άλλους, ἀπό τή δουλωμένη Χώρα καί τή διασπορά, πρίν τήν ᾿Επανάσταση αναζωπύρωσαν τήν ελληνική παιδεία καί τήν προσδοκία τῆς ελευθερίας. Τόνωσαν τό φρόνημα, θέριεψαν τήν ἐλπίδα τοῦ εθνικού καί χριστιανικού λυτρωμού.

Ο Προάγγελος της Παλιγγενεσίας,  ο μεγάλος οραματιστής, ο Ρήγας Φεραίος και το επαναστατικό του σχέδιο.

Ως πραγματικός ηγέτης ο Ρήγας φρόντισε την προετοιμασία της επανάστασης  με σκοπό την απελευθέρωση της Ελλάδας και των άλλων βαλκανικών λαών από την Οθωμανική τυραννία.

-Έδωσε σημασία  στην ανύψωση πρώτα του ηθικού των σκλαβωμένων κατά την εφαρμογή του επαναστατικού σχεδίου, χρησιμοποιώντας τα δυο σημαντικά μέσα, την επικοινωνία, τον ήχο και την εικόνα.

 -Εξέδωσε την εικόνα του Μ. Αλεξάνδρου με 4 στρατηγούς και 4 παραστάσεις από τα κατορθώματά του, ως πρότυπο ανδρείας και αποφασιστικότητας

Αλέξανδρε τώρα να βγεις

Από τον τάφο και να ιδείς

Των Μακεδόνων την ανδρεία τη μεγάλη

Πως τους εχθρούς νικούν

Με χαρά στη φωτιά

Σε μια εποχή που όλοι υμνούσαν τον Ναπολέοντα ως ελευθερωτή των λαών, ο οποίος βρισκόταν δίπλα στη σκλαβωμένη Ελλάδα, ο Ρήγας δεν έγραψε, δεν τον ύμνησε.

Αντίθετα τύπωσε την εικόνα του Μ. Αλεξάνδρου προσφέροντας την ως πρότυπο στους Έλληνες.

Στο έργο του «Νέος Ανάχαρσης»  αναφέρεται στην ένδοξη ιστορία της αρχαίας Ελλάδας. Και φυσικά με τον Θούριό του που ακόμη τραγουδιέται, αλλά και λειτουργεί και σήμερα ως Εμψυχωτής από κάθε σκλαβιά και εξάρτηση.

Η ελευθερία είναι αξία ανώτερη ακόμη και από τη ζωή. Προτρέπει όλους τους λαούς των Βαλκανίων να ριχτούν στον ιερό αγώνα.

Ανυψώνει το ηθικό τους και καταρρίπτει ως μύθο, την πεποίθηση για το αήττητο των Οθωμανών. Μεταφράζει το Γερμανικό «στρατιωτικό εγκόλπιο» για να είναι ετοιμοπόλεμοι οι Έλληνες όπως οι Μανιάτες, οι Σουλιώτες, οι νησιώτες νοικοκυραίοι και οι τσομπαναραίοι στα βουνά, αλλά  άλλοι στα Βαλκάνια. Στηρίζεται στις ντόπιες γηγενείς δυνάμεις των σκλαβωμένων και όχι στις μεγάλες δυνάμεις. Πίστευε πως οι Μεγάλες Δυνάμεις θα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά τους και  μόνο.

Στη θέση του Οθωμανικού δεσποτισμού έβαλε τη νέα τάξη των πραγμάτων στο βαλκανικό χώρο με  την εφαρμογή δημοκρατικών του σχεδίων. Κα τα όνειρα του Ρήγα αποτυπώνονται και σήμερα στη Χάρτα που κοσμεί τα σχολεία μας και όσους οραματίζονται Βαλκάνια, Ορθοδοξία, ενότητα και ειρήνη!

Μέ μεγάλες θυσίες οἱ ῞Έλληνες θεμελίωσαν την ελευθερία σε πολλές περιοχές του ῾Ελληνισμού. ᾿Αποτίναξαν το ραγιαδιασμό και τη δουλεία με ασυνήθη γενναιότητα. ᾿Ανέκτησαν την αυτοπεποίθησή τους. Τήν ελευθερία τους υπέγραψαν με το αίμα και προσφέροντας τό βιός τους αγωνιστές, όπως ὁ ῾Υψηλάντης, ὁ Κολοκοτρώνης, ὁ Καραϊσκάκης, ὁ ᾿Ανδροῦτσος, ὁ Μακρυγιάννης, Μπουμπουλίνα, Μαυρογένους ,οἱ Μαυρομιχαλαῖοι, ὁ Νικηταρᾶς και χιλιάδες άλλοι γνωστοί καί άγνωστοι,

Αλλά φευ  η διαφορετική εκτίμηση….. για το συμφέρον της πατρίδας, οδήγησε σε ενέργειες υπερβολικής φιλοπρωτίας. Διχόνοια, διχασμό.

Οι εχθρότητες αυτές των αγωνιστών που οφείλοντο προ πάντων στη διαφορά ιδιοσυγκρασίας και ιδεών των αρχηγών, ξεπέρασαν σχεδόν κάθε όριο οξύτητας κατά το 1824.

 Καί τότε τά ξένα δάνεια χρησιμοποιήθηκαν από τούς λίγους στον εμφύλιο σπαραγμό. Τα δάνεια, πού υπογράφτηκαν με τοκογλυφικούς όρους, έγιναν θηλιά στο έθνος καί προκάλεσαν πολιτική εξάρτησή από τούς δανειστές και συχνά στρατιωτικές επεμβάσεις στήν ῾Ελλάδα.

Σήμερα :Δεν αγιοποιούμε τούς αγωνιστές, αλλά σεβόμαστε τίς θυσίες τους. Δέν αποκρύπτουμε τις αδυναμίες τους, γιατί προκάλεσαν διχασμούς φαρμακερούς και τον εμφύλιο πόλεμο. ῞Ομως οφείλουμε να αναβαπτιστούμε στο πνεύμα τῆς θυσίας τους «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν Πίστη τήν ἁγία καί τῆς Πατρίδος την ελευθερία». Και νά συστρατευτούμε γιά τήν κοινή προκοπή, ταπεινώνοντας τόν εγωϊσμό  καί τήν ιδιοτέλεια,

Είναι χρέος μας, με σύνεση και τόλμη, να θωρακίσουμε τη Δημοκρατία  με το

απελευθερωτικό πνεύμα, όπως εμπνέει ἡ παράδοσή μας, με σκληρή δουλειά και εθνική αλληλεγγύη και να ανατρέψουμε τη νέα εξάρτηση πού επιβλήθηκε στην ῾Ελλάδα.

Με ποια δυναμική; Κατά τον στοχαστή και φιλόσοφο μα και Θεολόγο κ. Γιανναρά

«Η δυναμική του ελληνισμού από την πρώτη στιγμή ήταν η πόλις. «Το μετέχειν κρίσεως και αρχής», να είσαι πολίτης, ενεργός, μέτοχος στο γίγνεσθαι. Το να περιπέσουμε στον ατομοκεντρισμό όπου κυριαρχεί το άτομο και οι ανάγκες, οι απαιτήσεις, οι ορμές του ατόμου, τότε επικρατεί ένας μηδενισμός, όπως σήμερα. Τα πάντα είναι χρησιμότητα, κατανάλωση, δεν υπάρχει τίποτα που να δίνει πραγματική χαρά ζωής. Γιατί μόνο εάν ψηλαφείς ένα νόημα στη ζωή σου, μπορείς να έχεις χαρά ζωής. Διαφορετικά η χαρά της ζωής είναι η κατανάλωση που τότε πρόκειται για έναν πολιτισμό που κολακεύει τα ένστικτα, τον εγωτισμό, τον ναρκισσισμό.

Πώς θα ξαναβρούμε τον τρόπο της ελληνικότητας;

Αυτό θέλει μια καλλιέργεια, μια άλλη σχολική αγωγή και μια διαφορετική αγωγή των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Να τον ξαναβρούμε, όχι γιατί πρέπει, ούτε επειδή είναι καλύτερος, αλλά για να δούμε εάν μας δίνει πραγματική χαρά ζωής. Με την μετοχή μας στο αγώνισμα της πόλεως, της συνύπαρξης. Με έναν ψυχισμό, μια σχέση των ανθρώπων, με την  αποδοχή του άλλου «ως προσώπου κατ’ εικόνα του Θεού», με  ταπείνωση και παραίτηση από το εγώ.

Με ένα τρόπο απλό σαν αυτόν που ο ελληνισμός σώθηκε στα 400 χρόνια σκλαβιάς, με το άναμμα του καντηλιού, το ζύμωμα του πρόσφορου, του αγιασμού και κυρίως του εκκλησιασμού,  που ήταν το κεντρικό κοινωνικό γεγονός, ήταν γιορτή, ήταν πανήγυρις».

Γένοιτο!

Ευχαριστώ!

σκέψεις

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την σύντομη συνεργασία μας

Λόγοι σωματικής υγείας, αλλά  και  ψυχικής και συνειδησιακής φόρτισης με αναγκάζουν να παραιτηθώ από τον άκρως  υπεύθυνο ρόλο της αντιδημάρχου.

Για χρόνια υπηρετώ τα γράμματα, την παιδεία και τον πολιτισμό. Χαίρομαι που οι μαθητές μου είναι συνάδελφοι εδώ στην τοπική αυτοδιοίκηση και γι’ αυτό θα ήθελα να μπορώ να συνεχίσω το μάθημα αξιοπρέπειας, ανιδιοτέλειας και προσφοράς στο πλαίσιο ακόμη

 και της ζητούμενης ενότητας για την οποία νομίζω ότι αγωνίζομαι.

Στο σύντομο χρόνο που υπηρέτησα προσπάθησα να ανταποκριθώ σε κάθε αίτημα, να ζήσω την τοπική παράδοση κάθε κοινότητας και να καταγραφεί αυτή με κάθε τρόπο με σκοπό την τελική δημοσίευση και έκδοση κάποιων εντύπων.

Σήμερα ευχαριστώ τον δήμαρχο και τον πρόεδρο γιατί έφεραν στο ΔΣ το δίκαιο αίτημα των κατοίκων του Δοξάτου για την ανακήρυξη της ιστορικής έδρας του Δήμου.

Πιστεύω ότι θα ψηφιστεί από όλους αναγνωρίζοντας, αλλά και προβάλλοντας κομμάτι του ιστορικού μας εαυτού, της δικής μας οντότητας, όλων των κατοίκων της περιοχής μας.

Συνδεέται χρόνια το Δοξάτο με το Καλαμπάκι. Από το αγρόκτημα Τούμπα δίπλα στο Καλαμπάκι στο Ντοξάτ Τεπέ είχαν αφετηρία οι κούρσες του ιπποδρόμου. Ο μεγάλος γκουσούς για τους Δοξατιανούς. Αφορά ίσως ένα μεγάλο προϊστορικό λιμναίο πασαλόπηκτο οικισμό και αργότερα στα χρόνια του Θράκα ιππέα ένα ιερό τόπο, ένα τόπο λατρείας. Γι’ αυτό και επιλέχτηκε ως αφετηρία και ξεκίνημα για τον δοξασμένο ιππικό αγώνα. Αυτήν την σχέση λατρείας και συγγένειας οφείλουμε να δείξουμε όλοι σήμερα. Από την ακρόπολη του Κεφαλαρίου, και τους ληνούς της Βοϊράνης , τους τάφους στα Κύργια και τους προϊστορικούς οικισμούς, στα λείψανα της  Αρχαίας Εγνατίας οδού στην ευρύτερη περιοχή Καλαμπακίου και Καλαμώνα. Λατρεία Διονυσιακή που συνεχίζεται  με τα χωριά της προσφυγιάς, με τα δρώμενα, την προσπάθεια για αφύπνιση της νεκρής φύσης με Μπουμπούνα και καλογεροδευτέρα, με τσαμπούνα και βιολιά. Με κουρμπάνι και κατάλοιπα αρχαίων δείπνων και ιππικούς αγώνες.

Αυτός ο μαρτυρικός τόπος της πλούσιας παράδοσης έζησε στιγμές δόξας αλλά πλήρωσε και βαρύ τίμημα αίματος για την απόκτηση της πολυπόθητης ελευθερίας.

Μέσα σε τρεις δεκαετίες έζησαν οι κάτοικοι τρεις  εισβολές, δύο ομηρίες , δύο ολοκαυτώματα και μια γενοκτονία όλου του ανδρικού πληθυσμού.

Σήμερα συνεχιστές εμείς αυτής της ιστορίας έχουμε βαριά ευθύνη να διαφυλάξουμε αυτήν την κληρονομιά ως παρακαταθήκη στη νέα γενιά, για την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας.

Σήμερα όλοι μαζί εμείς φέρουμε το όνομα του Δοξάτου, μαζί και την ευθύνη για το μέλλον αυτού του τόπου. Στο χέρι μας και στην ευθύνη μας είναι να συνεχίσουμε τη δόξα αυτού του τόπου για το καλό όλων μας.

απαντήσεις......από αρχές Αυγούστου

Σύμφωνα με το έγγραφο της αποκεντρωμένης……

Αποδεικνύεται περίτρανα ότι η Δημοτική Αρχή:

Με τρόπο ανήθικο και φυσικά πλαστογραφώντας και αφανίζοντας προσωπικότητες, ρόλους υπεύθυνους που προσδιορίστηκαν με όρκο στην πατρίδα, με μοναδικό σκοπό να προβεί με παράνομο βέβαια τρόπο στην καρατόμηση μας.

Με ηγεμονικό καθαρά τρόπο και απαιτώντας από όλους τους συμβούλους, παρόντες και μη, ζήτησε τον αποκεφαλισμό μας, θεωρώντας μας, γενικευμένα και πολτοποιώντας κάθε συνείδηση και σκέψη αντιπολιτευόμενη απλά ομάδα, προσκείμενη ιδεολογικά με τις απόψεις βουλευτή του τόπου. (χωρίς αυτό βέβαια να αποτελεί δα και έγκλημα).

Διαγραφές από την παράταξη, και κατά συνέπεια και από τις επιτροπές που συμμετείχαμε και φυσικά από την οικονομική επιτροπή, που ασκεί όλο τον οικονομικό σχεδιασμό του Δήμου.

·         Πώς γίνεται να λαμβάνεται μια τόσο σοβαρή απόφαση με οχτώ Δημοτικούς Συμβούλους παρόντες;

·         Πώς αναφέρει ο Δήμαρχος και επικεφαλής της παράταξης ότι ήταν όλοι παρόντες (εγγράφως);

• Πώς και μετά την δήλωση του Κ^ου Μαλακάκη ότι ήταν απών, καθώς και της απουσίας του Κ^ου Στάντζιου, η διαδικασία αποπομπής-αντικατάστασης «των πέντε διαγραφέντων Συμβούλων» από τις επιτροπές του Δήμου συνεχίστηκε κανονικά;
• Και τέλος πώς αντικαταστάθηκαν αυτοί οι «πέντε διαγεγραμμένοι Δημοτικοί Σύμβουλοι» από τις επιτροπές του Δήμου, αφού κατά την διαδικασία ψηφοφορίας στο Δημοτικό Συμβούλιο ψήφισαν μόνο οχτώ (8) από τους είκοσι επτά (27) επί του συνόλου των Δημ. Συμβούλων του Δήμου;

Κάνοντας έναν απολογισμό από την πλευρά του Δοξάτου επισημαίνουμε:

- Συγκεντρώσαμε φωτογραφικό υλικό για τις κακοτεχνίες του έργου της ύδρευσης στο Δοξάτο. Στην πρώτη νεροποντή πλημμυρίσαμε παντού και αναδείξαμε τα προβλήματα, με την προτροπή του Δημάρχου, αρχικά, για να γίνει κάποια αγωγή στον εργολάβο. Άλλαξε όμως κάτι στη συνέχεια και κατηγορήθηκα με προσβολές προσωπικές, ότι δυσφημίζουμε τις όποιες εργασίες.

-Φωτογραφίσαμε τις βιαστικές μετακομίσεις των υπηρεσιών από το Δοξάτο και τις δημοσιεύσαμε με αποτέλεσμα να βλέπουμε για μέρες κλειστές τις υπηρεσίες της Δ. Κ. Δοξάτου.

-Αρνηθήκαμε να παρακολουθήσουμε  την πολιτική «να πάρουμε κεφάλια», διαφωνήσαμε  με τον κανονισμό των υπηρεσιών και την στελέχωση προσωπικού στα κατά τόπους διαμερίσματα, με αποτέλεσμα να αποπεμφθεί  με ψεύδη και τον χειρότερο τρόπο από τη θέση της αντιδημάρχου η κ. Μαρία Κωνσταντούδη -Στυλίδου

-Παρά τις προτροπές μας δεν συγκλήθηκε ποτέ όλη η ομάδα της παράταξης που δυστυχώς συναντάται μόνο στις αρχαιρεσίες και στην οποία οι περισσότεροι ανήκουμε συνειδητά από το 2010, και με τον Ανέστη Σερέτη εκλεγμένο της μειοψηφίας τότε και μόνο στο άχαρο έργο μα τόσο αποτελεσματικό της αντιπολίτευσης.

-Διαφωνήσαμε με κάθε μορφής προγραφή και διαγραφή, αλλά και άδικες συκοφαντίες -Επιδείξαμε καθ’ υπόδειξη  «λεονταρισμό» στην καταψήφιση παραλαβής της μελέτης του βιολογικού του Δ. Δοξάτου (παρά τις αντίθετες προτροπές της Δ/νσης Τεχνικών Έργων του Δήμου και αμφισβητώντας τους) και στη συνέχεια μετά από τα εξώδικα της εταιρείας, υποχρεωθήκαμε να ψηφίσουμε την παραλαβή.

-Το ίδιο θα γινόταν και τώρα με τις εργασίες για την ύδρευση. Τα μέτρα που έπρεπε να παραδώσει ο εργολάβος, μετά την ρητή διαβεβαίωση των υπαλλήλων του Δήμου ότι ήταν έτοιμα. Και αν απεντασσόταν το έργο θα πληρώναμε όλο το κόστος. Ήδη ενώ ισχυριζόταν μέχρι πρότινος ότι δεν είναι τίποτα θα πληρώσουμε τα πρόστιμα από τις απεντάξεις , τώρα φυσικά και δυσανασχετούμε με τα πρόστιμα και μόνο για τις μελέτες. Και ενώ ήδη είχε παραληφθεί υπηρεσιακά, στήθηκε ως είθισται «παράσταση εντυπώσεων».

-Για το περιβόητο σχέδιο πόλεως του Δοξάτου.

Οφείλουν οι κάτοικοι της περιοχής να ευχαριστήσουν ιδιαίτερα τον Ανέστη Σερέτη για το ενδιαφέρον που έδειξε και την επιτυχία της υπόθεσης. Γιατί τώρα και μόνο τώρα θα δουν κάποιο έργο στην περιοχή, που αποτελεί και την βιτρίνα, την πρώτη εντύπωση για το όμορφο χωριό μας. Αδικείται όχι μόνο το σημείο, αλλά και όλο το χωριό με την εικόνα της πλωτής πόλης και το επικίνδυνο του οδοστρώματος.

Εμείς επιμένουμε συνέχεια στην προσοχή και την ευαισθησία για την σπίλωση προσωπικοτήτων. Αν υπάρχουν παραλείψεις και κακοδιαχείριση οικονομική , όπως παραδέχθηκαν, οι αρμόδιοι που ορίσαμε θα το ερευνήσουν. (Για το ίδιο θέμα της απόδοσης ευθυνών ψηφίσαμε πάλι ελάχιστοι σύμβουλοι, πιθανόν μόνο οι διαφωνούντες γιατί οι ημέτεροι τυγχάνουν και προστασίας. Σήμερα ευτυχώς αναγκασμένοι από την Περιφέρεια, υποχρεωθήκαμε να συμπληρώσουμε το ποσό στον ειδικό κωδικό, κάτι που έγινε και πέρσι, που δεν είχαμε πάλι τα χρήματα.

-Εμείς παραμένουμε στην παράταξη, αγωνιζόμαστε με την ψήφο μας, για τα σοβαρά θέματα του τόπου. Στη δημοκρατία ψηφίζει κανείς κατά συνείδηση, δεν βλέπουμε φαντάσματα και εχθρούς συνέχεια, εξάλλου ο καθένας προέρχεται και από μια διαφορετική κοινωνία και επιτρέπονται οι διαφοροποιήσεις. Θα ήταν πράγματι παράλογο αγαπητοί μου φίλοι να μην ψηφίζαμε οι Δοξατιανοί την πρόταση για ίδρυση γραφείου τύπου ΚΕΠ και στο Δοξάτο, όπως σκόπιμα έγινε από την μείζονα αντιπολίτευση.

Σε ό, τι αφορά τις υποψηφιότητες για το 2019.

Όταν δε ο άνθρωπος έκανε σχέδια, ο Θεός γελούσε. Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει. «Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι σχεδιάζουν ενέργειες, δεν σχεδιάζουν αποτελέσματα".

-Κρίνεται ανήθικη η διαιρετική συμπεριφορά στις κατά τόπους συνελεύσεις να προκαλούνται οι συνειδήσεις για τα οικονομικά «ελλείμματα του Δοξάτου» που θα τα πληρώσουν οι κάτοικοι του Καλαμπακίου, σαν να ξοδεύτηκαν μόνο στο Δοξάτο. Ή το καταγγελτικό ύφος για τους «κακούς» Καλαμπακινούς που δεν ψήφισαν την ιστορική έδρα για το Δοξάτο. Αλλά άκαιρα την ημέρα μνήμης ηρωοποιήσαμε άλλους.

-Όλο αυτό το διάστημα μεγάλο μέρος των δαπανών στον τόπο μας επιβαρύνει προσωπικά εμάς.  (Λάμπες για τον ηλεκτροφωτισμό και διοργάνωση σεμιναρίων, μετακινήσεις εκπαιδευτών και σίτιση, αλλά και στις επετειακές εκδηλώσεις). Ελάχιστα ξοδέψαμε από το κοινό ταμείο για την μετακίνηση των εκπαιδευτών, συμβάλλοντας στην οικονομία των καυσίμων.

-Ζητούμε σήμερα από τη Δημοτική Αρχή να καταδικάσει την αντιδεοντολογική ενέργεια του δημάρχου να διασπείρει τον πανικό στους κατοίκους όλου του Δήμου για την χλωρίωση του νερού, δημιουργώντας αμφιβολίες που ακόμη πλανώνται στη σκέψη όλων.

-Ζητούμε την ίση μεταχείριση των δημοτών, μιας και είμαστε όλοι μέλη μιας οικογένειας. Σε ό, τι αφορά: τις σκυλοτροφές για τα αδέσποτα,  τις προσλήψεις για απασχόληση, τη διακριτική δράση της κοινωνικής υπηρεσίας, ώστε να μην ακούγονται σχόλια και παράπονα. Στις ατέλειωτες λακκούβες που παραμονεύουν σε κάθε στροφή του δρόμου. Στα ακούρευτα χόρτα. Στον ΚΟΚ για ειδική σήμανση δρόμων Δοξάτου που κατάντησε «γεφύρι της Άρτας». Στη ρύπανση του χειμάρρου και την παράνομη αμμοληψία με εντολές άνωθεν.

Στα χορταριασμένα σκαλοπάτια του ιστορικού Δημαρχείου Δοξάτου και τις επανειλημμένες  προσκλήσεις του δημάρχου για την παραχώρηση  γραφείων στο ιστορικό αυτό κτήριο που κοσμεί κυριολεκτικά τον μαρτυρικό μας τόπο και χρήζει συντήρησης και ανάλογης ανάδειξης.

Σεβόμαστε την απόφαση των τοπικών συμβούλων της Δ.Κ Δοξάτου και επικουρικά τονίζουμε ότι:

Παρά τις όποιες προσπάθειες διάλυσης διατηρήθηκε το ιστορικό γραφείο και φυσικά αποτελεί τον φυσικό χώρο επίσκεψης επισήμων, εκπροσώπων της πολιτείας. Εν όψει μάλιστα της επίσκεψης του προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και της ιστορικής έδρας στη συνέχεια απαιτούνται χώροι και αίθουσες συνεδριάσεων. Και αναρωτιόμαστε πως το ξέχασε αυτό ο δήμαρχος και παραχωρούσε το ιστορικό γραφείο στους εκπροσώπους των συλλόγων.

Άλλη διαιρετική πράξη, των τελευταίων ημερών, προάγγελος για όλα τα χωριά και τη «ΣΑΤΑ» τους.

Ελλείψει προφανώς χρημάτων και για να μετακυλήσει το άχθος των έργων, μηχανεύεται τρόπους διαιρετικούς και φανφαρόνικους  και όπως γράψαμε σε άλλες δημοσιεύσεις μας θυμίζει το θέατρο «ένας ήρως με παντούφλες». Το τριπλό σύμπλεγμα γλυπτών όχι για την τιμή των ηρώων και της ιστορίας, αλλά για συγκάλυψη και αποφυγή ρεαλιστικών δαπανών. Ακόμη θα σκεπτόταν κανείς και η πρεμούρα για το κληροδότημα «Νάννου» τις δύσκολες αυτές εποχές, που δεν κινείται στην κυριολεξία φύλλο , είναι για αποπροσανατολισμό πάλι, για διαιρετικό κλίμα, για να στραφούν τα βλέμματα των φιλήσυχων και φιλοπρόοδων Δοξατιανών αλλού και όχι στην παρανομία και στην πλαστογραφία.

Θέατρο του παραλόγου και παιχνίδια με την ιστορία. Οι πρωταγωνιστές φθηνές καρικατούρες που ναρκισσιστικά, παράλογα και επικίνδυνα μηχανεύονται συνέχεια ένα διαιρετικό κλίμα και με ελάχιστο τίμημα εξαγοράζουν συνειδήσεις και φρόνημα. Δεν υπάρχει καμιά πρόθεση για κανένα έργο. Φθηνές εντυπώσεις και μόνο για να κολακευθεί η περήφανη προσωπικότητα του Δοξατιανού.

Εντυπώσεις, μνημειακά έργα στα λόγια και όχι ρεαλισμός και πράξη

Όχι υπάρχει και φιλότιμο!

διαγραφής ο λόγος...

«Η μετριοκρατία μέσα σε μια κοινωνία επιφέρει ως φυσική εξέλιξη την καταστροφή.   Σύμφωνα με την άποψη κάποιου διανοούμενου, οι ίδιοι οι μετριοκράτες επιζητούν κάποια στιγμή την καταστροφή,

Στείροι ιδεών, δε μπορούν να κατακτήσουν μια θέση στην Ιστορία ως δημιουργοί και προσπαθούν να πάρουν μια θέση σε αυτήν τουλάχιστον ως καταστροφείς:

Υπάρχει όμως η αλήθεια και μόνο αυτήν μπορεί κάποιος να κυνηγήσει και να την  υποστηρίξει. Το ίδιο ισχύει και για τον κοινωνικό χώρο και φυσικά και για τον πολιτικό, που αυτόν υπηρετούμε.   Το να μην λέμε την αλήθεια και να μην την υπερασπιζόμαστε μας έχει στοιχίσει ήδη ακριβά.  

 «Μας έχει στοιχίσει ο ….συμβιβασμός, η συγκάλυψη, η παραδοχή κάποιων πραγμάτων».  

Αυτό που διδάσκει η επιστήμη είναι η παρρησία, το θάρρος, η ειλικρίνεια και η εντιμότητα που πρέπει να έχει κάποιος, πρώτα ως προς τον εαυτό του και φυσικά ως προς τους άλλους.  

 Ανοικτοί στην κριτική.  

Μια γλυκόπικρη εμπειρία αυτής της συμμετοχής στην τοπική αυτοδιοίκηση. Με ρομαντισμό και ενθουσιασμό για μια ουσιαστική συμμετοχή στα κοινά με έργο στον εθελοντισμό,  στον πολιτισμό και στην παιδεία, αλλά και στον κοινωνικό τομέα.

-Από τις πρώτες μέρες εισέπραξα κακοπροαίρετες κριτικές και επιτιμητικά λόγια για θέματα που τα βίωνα από μικρό παιδί και μπορούσα επάξια και χωρίς οικονομική επιβάρυνση με την στήριξη των συνεργατών και συναδέλφων να τα παρουσιάσω, αυτά της ιστορίας του τόπου μου.

- Συγκεντρώσαμε φωτογραφικό υλικό για τις κακοτεχνίες του έργου της ύδρευσης στο Δοξάτο.

- Στην πρώτη νεροποντή πέρσι πλημμυρίσαμε παντού και αναδείξαμε τα προβλήματα, με την προτροπή του Δημάρχου, αρχικά, για να γίνει κάποια αγωγή στον εργολάβο. Άλλαξε όμως κάτι στη συνέχεια και κατηγορήθηκα με προσβολές προσωπικές, ότι δυσφημίζω τις όποιες εργασίες.

-Φωτογραφίσαμε τις βιαστικές μετακομίσεις των υπηρεσιών από το Δοξάτο και τις δημοσιεύσαμε με αποτέλεσμα να βλέπουμε για μέρες κλειστές τις υπηρεσίες της Δ. Κ. Δοξάτου. -Εκπροσωπούσα επάξια τον Δήμο σε εκδηλώσεις του νομού και εισέπραττα την μομφή και την ειρωνεία.

-Αρνήθηκα να παρακολουθήσω την πολιτική «να πάρουμε κεφάλια», διαφώνησα με τον κανονισμό των υπηρεσιών και την στελέχωση προσωπικού στα κατά τόπους διαμερίσματα, με αποτέλεσμα να αποπεμφθώ με τον χείριστο τρόπο από τη θέση της αντιδημάρχου.

-Παρά τις προτροπές μας δεν συγκλήθηκε ποτέ όλη η ομάδα της παράταξης που δυστυχώς συναντάται μόνο στις αρχαιρεσίες και στην οποία ανήκω συνειδητά από το 2010.

-Διαφωνήσαμε με κάθε μορφής προγραφή και διαγραφή, αλλά και άδικες συκοφαντίες -Επιδείξαμε καθ’ υπόδειξη  «λεονταρισμό» στην καταψήφιση παραλαβής της μελέτης του βιολογικού του Δ. Δοξάτου (παρά τις αντίθετες προτροπές της Δ/νσης Τεχνικών Έργων του Δήμου και αμφισβητώντας τους) και στη συνέχεια μετά από τα εξώδικα της εταιρείας, υποχρεωθήκαμε να ψηφίσουμε την παραλαβή.

-Το ίδιο θα γινόταν και τώρα με τις εργασίες για την ύδρευση. Τα μέτρα που έπρεπε να παραδώσει ο εργολάβος, μετά την ρητή διαβεβαίωση των υπαλλήλων του Δήμου ότι ήταν έτοιμα. Και αν απεντασσόταν το έργο θα πληρώναμε όλο το κόστος. Ήδη ενώ ισχυριζόταν μέχρι πρότινος ότι δεν είναι τίποτα θα πληρώσουμε τα πρόστιμα από τις απεντάξεις , τώρα φυσικά και δυσανασχετούμε με τα πρόστιμα και μόνο για τις μελέτες. Και ενώ ήδη είχε παραληφθεί υπηρεσιακά, στήθηκε ως είθισται «παράσταση εντυπώσεων».

-Για το περιβόητο σχέδιο πόλεως του Δοξάτου.

Οφείλουν οι κάτοικοι της περιοχής να ευχαριστήσουν ιδιαίτερα τον Ανέστη Σερέτη για το ενδιαφέρον που έδειξε και την επιτυχία της υπόθεσης. Γιατί τώρα και μόνο τώρα θα δουν κάποιο έργο στην περιοχή, που αποτελεί και την βιτρίνα, την πρώτη εντύπωση για το όμορφο χωριό μας. Αδικείται όχι μόνο το σημείο, αλλά και όλο το χωριό με την εικόνα της πλωτής πόλης και το επικίνδυνο του οδοστρώματος. Εμείς και εγώ προσωπικά επιμένω συνέχεια στην προσοχή και την ευαισθησία για την σπίλωση προσωπικοτήτων. Αν υπάρχουν παραλείψεις και κακοδιαχείριση οικονομική , όπως παραδέχθηκαν, οι αρμόδιοι που ορίσαμε θα το ερευνήσουν. (Για το ίδιο θέμα της απόδοσης ευθυνών ψηφίσαμε πάλι ελάχιστοι σύμβουλοι, πιθανόν μόνο οι διαφωνούντες γιατί οι ημέτεροι τυγχάνουν και προστασίας- Αρνούμενη συνειδησιακά την σπίλωση υπολήψεων, έφυγα με ένα κάταγμα και πολλές απουσίες από τα καθήκοντά μου (αν φυσικά τις προσμετρά) Σήμερα ευτυχώς αναγκασμένοι από την Περιφέρεια, υποχρεωθήκαμε να συμπληρώσουμε το ποσό στον ειδικό κωδικό, κάτι που έγινε και πέρσι, που δεν είχαμε πάλι τα χρήματα.

 Προς τι η υποκρισία και το καταγγελτικό ύφος.

-Εμείς παραμένουμε στην παράταξη, αγωνιζόμαστε με την ψήφο μας, για τα σοβαρά θέματα του τόπου. Στη δημοκρατία ψηφίζει κανείς κατά συνείδηση, δεν βλέπουμε φαντάσματα και εχθρούς συνέχεια, εξάλλου ο καθένας προέρχεται και από μια διαφορετική κοινωνία και επιτρέπονται οι διαφοροποιήσεις. Θα ήταν πράγματι παράλογο αγαπητοί μου φίλοι να μην ψήφιζα την πρόταση για ίδρυση γραφείου τύπου ΚΕΠ και στο Δοξάτο, όπως σκόπιμα έγινε από την μείζονα αντιπολίτευση.

Σε ό, τι αφορά τις υποψηφιότητες για το 2019.

Όταν δε ο άνθρωπος έκανε σχέδια, ο Θεός γελούσε. Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει. «Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι σχεδιάζουν ενέργειες, δεν σχεδιάζουν αποτελέσματα".

-Ζητούμε σήμερα από τη Δημοτική Αρχή να καταδικάσει την αντιδεοντολογική ενέργεια του δημάρχου να διασπείρει τον πανικό στους κατοίκους όλου του Δήμου για την χλωρίωση του νερού, δημιουργώντας αμφιβολίες που ακόμη πλανώνται στη σκέψη όλων. (προσωπικά ως αντιδήμαρχος, υπέγραψα για την προμήθεια χλωριωτή στη Δ. Κοινότητα Καλαμπακίου)

Ζητούμε την ίση μεταχείριση των δημοτών, μιας και είμαστε όλοι μέλη μιας οικογένειας. Σε ό, τι αφορά: τις σκυλοτροφές για τα αδέσποτα,  τις προσλήψεις για απασχόληση, τη διακριτική δράση της κοινωνικής υπηρεσίας, ώστε να μην ακούγονται σχόλια και παράπονα. Στις ατέλειωτες λακκούβες που παραμονεύουν σε κάθε στροφή του δρόμου. Στα ακούρευτα χόρτα. Στα χορταριασμένα σκαλοπάτια του ιστορικού Δημαρχείου Δοξάτου. Στον ΚΟΚ για ειδική σήμανση δρόμων Δοξάτου που κατάντησε «γεφύρι της Άρτας». Στη ρύπανση του χειμάρρου, και τόσα άλλα.

-Κρίνεται ανήθικη η διαιρετική συμπεριφορά στις κατά τόπους συνελεύσεις να προκαλούνται οι συνειδήσεις για τα οικονομικά «ελλείμματα του Δοξάτου» που θα τα πληρώσουν οι κάτοικοι του Καλαμπακίου, σαν να ξοδεύτηκαν μόνο στο Δοξάτο. Ή το καταγγελτικό ύφος για τους «κακούς» Καλαμπακινούς που δεν ψήφισαν την ιστορική έδρα για το Δοξάτο. Αλλά άκαιρα την ημέρα μνήμης ηρωοποιήσαμε άλλους.

-Όλο αυτό το διάστημα μεγάλο μέρος των δαπανών στον τόπο μας επιβαρύνει προσωπικά εμάς.  (Λάμπες για τον ηλεκτροφωτισμό και διοργάνωση σεμιναρίων, μετακινήσεις εκπαιδευτών και σίτιση, αλλά και στις επετειακές εκδηλώσεις). Ελάχιστα ξοδέψαμε από το κοινό ταμείο για την μετακίνηση των εκπαιδευτών, συμβάλλοντας στην οικονομία των καυσίμων.

 -Σε ό, τι αφορά την παραχώρηση του γραφείου στο ιστορικό Δημαρχείο Δοξάτου.

Σεβόμαστε την απόφαση των συμβούλων της Δ.Κ Δοξάτου και επικουρικά τονίζουμε ότι:

Παρά τις όποιες προσπάθειες διάλυσης διατηρήθηκε το ιστορικό γραφείο και φυσικά αποτελεί τον φυσικό χώρο επίσκεψης επισήμων, εκπροσώπων της πολιτείας. Εν όψει μάλιστα της επίσκεψης του προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και της ιστορικής έδρας στη συνέχεια, απαιτούνται χώροι και αίθουσες συνεδριάσεων. Και αναρωτιόμαστε πώς ξεχάστηκε  αυτό  και παραχωρείτο το ιστορικό γραφείο στους εκπροσώπους των συλλόγων.

Με τους οποίους «ειρήσθω εν παρόδω» βιώνουμε καταστάσεις εξ αιτίας των ωμών παρεμβάσεων των «αρχόντων» του τόπου εφαρμόζοντας την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε».

-Σε ό, τι αφορά συνέδρια και  σε μεγάλες εκδηλώσεις της περιοχής απέχουμε αναίτια.

Μετά από δύο επιτυχημένες εκδηλώσεις Δραμοινονωσίας και αξιόλογης συμμετοχής δικής μας, απέχουμε ενώ έχουμε από τα 7 οινοποιεία τα πέντε στην ευρύτερη περιοχή και δύο στο Δήμο.

Ζητήσαμε επανειλημμένα να προβάλουμε την ιστορία και τον πολιτισμό, να ενισχύσουμε την επιχειρηματικότητα μέσα από έντυπο υλικό. Διαγράφτηκαν όλα μαζί με μας.

Στο σύντομο αυτό ταξίδι πορευτήκαμε με ανάμεικτα συναισθήματα. Εισπράξαμε την αγάπη και την εμπιστοσύνη του κόσμου και βιώσαμε την καταγγελία, τη δυσφήμιση, την προδοσία εν τέλει από συναδέλφους και τον διαχωρισμό σε καλούς και κακούς, σε χρήσιμους και άχρηστους. Πονά το συντροφικό μαχαίρωμα και όταν μάλιστα προέρχεται από ανθρώπους που τους ένιωθες «δικούς» σου. Για το λόγο αυτό θα ήθελα να δω τις υπογραφές των συναδέλφων της άδικης «προγραφής και διαγραφής» και συγκεκριμένα του μαθητή μου και του μαθητή του συζύγου μου και συγχωριανού μου.

Θεωρώ τιμή για μένα αυτή την εποχή του Γολγοθά και του Σταυρού να βιώνουμε ανάλογα συναισθήματα. Οι όποιες εξαιρέσεις και διακρίσεις διαιρούν πάλι τις συνειδήσεις και αποδεικνύουν περίτρανα τα ταπεινά ελατήρια όσων μας καταψηφίζουν κατά περίπτωση με μοναδικό γνώμονα τον «μισθό». 

«Μίσθιοι» λοιπόν οι  εκλεκτοί του λαού και το ομολογούν.

Μακριά από εμάς κάθε είδους εξάρτησης, αρχομανίας, ματαιοδοξίας και αποδοχών.

Αγωνιζόμαστε για το καλό του τόπου διασφαλίζοντας την βαριά μας κληρονομιά, την ιστορία, την παράδοση και τον πλούτο που γενναιόδωρα μας κληροδότησαν, ψηφίζουμε κατά συνείδηση.

Βιώνουμε σήμερα συναισθήματα χαρμολύπης, γιατί μετά από κάθε «σταύρωση ακολουθεί και η Ανάσταση»